Czym jest jąkanie?

Jąkanie to zaburzenie mowy, polegające na powtarzaniu, wydłużaniu głosek, sylab, słów, bądź na występowaniu bloków, tzn. " zacinaniu się" bez wydawania dżwięku. Często dotknięte nim osoby dołączają też do swoich wypowiedzi dźwięki lub słowa mające pomóc w płynnym przejściu przez momenty niepłynności.

Jąka się około 1% populacji. Pierwsze zaburzenia pojawiają się najczęściej między 2 a 4 rokiem życia. Na pytanie, dlaczego dana osoba zaczyna się jąkać, wciąż nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Osobiście skłaniam się ku teorii, że jąkanie wywołuje wiele czynników zarówno natury biologicznej, społecznej jak i psychicznej. Są nimi: dziedziczne predyspozycje, opóźniony rozwój mowy, choroby, wypadki, a także niekorzystne sytuacje, jak napięta atmosfera domowa, nadmierne wymagania i krytycyzm ze strony rodziców.

W ostatnim czasie po raz pierwszy udało się wykazać odmienność w budowie mózgu u osób cierpiących z powodu jąkania. Przy pomocy rezonansu magnetycznego lekarze z Uniwersytetu w Nowym Orleanie zbadali mózgi 32 pacjentów. Połowę stanowili jąkający się. Kiedy porównano wyniki osób jąkających i niejąkających okazało się, że u tych pierwszych w okolicy mózgu odpowiedzialnej za mową są pewne zmiany: w rejonie skroniowym obszar ten był większy.

Są osoby, które mają wszystkie wymienione wcześniej objawy jąkania, ale jąkającymi się nie czują. Istotą jąkania jest bowiem świadomość, że jest się jąkającym i związany z tym strach przed mówieniem, unikanie mówienia, uczucie wstydu, brak wiary w siebie. Potocznie, jąkanie funkcjonuje jako nieumiejętność płynnego wypowiadania się, jednak największy problemem tkwi wewnątrz.

Jąkanie to choroba, którą można dziś skutecznie leczyć. Jeżeli w przeszłości próba terapii nie dała efektu, warto spróbować jeszcze raz. Metody leczenia wielu chorób, także i jąkania, są coraz skuteczniejsze.

Wśród wielu całościowych metod leczenia jąkania (takich, które zajmują się zarówno psychiką pacjenta, jak i jego problemami z niepłynnym mówieniem) niezwykle skuteczna jest opracowana i stosowana przez profesor Lilii Ariutiunian.